सामग्री खोज्नुहोस्

अर्घाखाँची ।
प्रतिनिधिसभा सदस्य हरिप्रसाद भुसाल गाउँबस्तीको भ्रमणका लागि सरकारी सवारीसाधनको तामझामभन्दा मोटरसाइकल प्रयोग गर्छन् । जिल्लाका विभिन्न स्थानमा पुग्दा स्थानीय नागरिकसँग प्रत्यक्ष भेटघाट गर्ने र उनीहरूका समस्या तथा गुनासा सुन्ने उनको कार्यशैली अहिले चर्चामा छ । सांसद भएपछि सरकारी गाडी, सुरक्षाकर्मी र अन्य सुविधाको प्रयोगलाई प्राथमिकता दिने प्रवृत्तिबीच भुसालले सामान्य मोटरसाइकलमा गाउँबस्ती पुग्ने अभ्यासलाई निरन्तरता दिएको बताइएको छ । बाटोमा भेटिएका नागरिकसँग कुराकानी गर्ने, गाउँको अवस्था बुझ्ने र स्थानीय समस्या सुन्ने उनको शैली यसअघि पनि सञ्चारमाध्यममा समाचारको विषय बनेको थियो ।

भुसालले गाउँ भ्रमणका क्रममा सडक, खानेपानी, सिँचाइ, विद्युत्, शिक्षा, स्वास्थ्य तथा कृषि क्षेत्रका समस्याबारे जानकारी लिने गरेका छन् । नागरिकबाट प्राप्त गुनासा सम्बन्धित निकायसम्म पु¥याउने र आवश्यक समन्वय गर्ने उनको भनाइ छ ।

राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीबाट निर्वाचित सांसद भुसालले सामाजिक सञ्जालमार्फत सरकारी कार्यालयबाट व्यक्तिगत सुविधा नलिने प्रतिबद्धता सार्वजनिक गरेका छन् । उनले एक लिटर तेलको कुपनसमेत नमाग्ने, आफूलाई सरकारी गाडी पठाउन नभन्ने तथा होटेलको बिल सरकारी कार्यालयमा पठाएर भुक्तानीका लागि दबाब नदिने उल्लेख गरेका छन् ।

त्यस्तै, सरकारी कर्मचारीलाई आफ्नो पद र प्रभावका आधारमा व्यक्तिगत कामका लागि अनावश्यक दबाब नदिने उनको प्रतिबद्धता छ । सार्वजनिक पदमा रहेका व्यक्तिले सरकारी स्रोतसाधनको प्रयोग गर्दा पारदर्शिता र मितव्ययिता अपनाउनुपर्ने विषयमा बहस भइरहेका बेला भुसालको यो घोषणाले पनि ध्यानाकर्षण गराएको छ । यद्यपि, सार्वजनिक प्रतिबद्धताको प्रभावकारिता त्यसको निरन्तर कार्यान्वयनबाट मूल्याङ्कन हुने विषय हो ।

भुसालको कार्यशैलीको अर्को पक्ष नागरिकसँगको प्रत्यक्ष सम्पर्क हो । जिल्लामा रहँदा उनी विभिन्न गाउँबस्तीमा पुग्ने र स्थानीय नागरिकसँग भेटघाट गर्ने गरेका छन् । जनप्रतिनिधिलाई भेट्न पहुँच र समय व्यवस्थापनको समस्या हुने गरेको गुनासोबिच उनको खुला भेटघाट शैलीलाई स्थानीयस्तरमा सकारात्मक रूपमा लिइएको छ ।

स्थानीय नागरिकले आफ्ना समस्या तथा सुझाव प्रत्यक्ष राख्न पाउनु जनप्रतिनिधि र नागरिकबीचको सम्बन्धका लागि महत्त्वपूर्ण मानिन्छ । तर नागरिकका गुनासा सुन्ने कामसँगै तिनको समाधानका लागि कस्ता पहल भए र कति समस्या समाधान भए भन्ने विषयले पनि जनप्रतिनिधिको कार्यसम्पादन मापन गर्नेछ ।

संसद्को बैठक नभएका बेला भुसाल अर्घाखाँचीमै रहेर विभिन्न गतिविधिमा सहभागी हुने गरेका छन् । जिल्लामा रहँदा गाउँबस्ती पुग्ने र नागरिकसँग भेटघाट गर्ने उनको अभ्यास रहेको छ । फुर्सदको समयमा उनी सन्धिखर्क नगरपालिका–१, मञ्चलाइनमा रहेको आफ्नै आर्ट व्यवसायमा समेत समय बिताउने गर्छन् । जनप्रतिनिधि बनेपछि पनि पुरानो व्यवसायसँग जोडिइरहने उनको यो अभ्यासले व्यक्तिगत पेसा र सार्वजनिक जिम्मेवारीलाई सँगसँगै अघि बढाएको देखिन्छ ।

संसद् बैठक भएका बेला संसदीय जिम्मेवारी निर्वाह गर्नु र बैठक नभएका बेला निर्वाचन क्षेत्रका नागरिकसँग सम्पर्कमा रहनु सांसदको भूमिकासँग सम्बन्धित महत्वपूर्ण पक्ष हुन् । अर्घाखाँचीका नागरिकले सडक, खानेपानी, विद्युत्, सिँचाइ, स्वास्थ्य, शिक्षा, कृषि र रोजगारीका क्षेत्रमा विभिन्न समस्या भोग्दै आएका छन् । यीमध्ये केही स्थानीय तह, केही प्रदेश र केही संघीय सरकारको क्षेत्राधिकारभित्र पर्छन् ।

सांसदको जिम्मेवारी सबै समस्या आफैँ समाधान गर्नु नभई सम्बन्धित निकायसँग समन्वय गर्ने, सरकारको ध्यानाकर्षण गराउने र आवश्यक विषय संसद्मा उठाउने हो । भुसालले नागरिकका समस्या सुन्ने र सम्बन्धित निकायसम्म पु¥याउने कामलाई प्राथमिकता दिएको बताएका छन् । अब उनको कार्यसम्पादन मूल्याङ्कन गर्दा नागरिकसँगको सम्पर्कसँगै संसद्मा उपस्थिति, नीति निर्माणमा सहभागिता, जिल्लाका विकासका मुद्दा उठाएको अवस्था र त्यसबाट प्राप्त परिणामलाई पनि हेर्नुपर्ने हुन्छ ।

जनप्रतिनिधिको सादगी र कार्यशैलीको मूल्याङ्कन केवल मोटरसाइकल चढ्ने वा सरकारी सुविधा नलिने घोषणाका आधारमा मात्र गर्न सकिँदैन । सार्वजनिक स्रोतको प्रयोगमा पारदर्शिता, नागरिकसँगको व्यवहार, प्रशासनिक मर्यादा, संसदीय सक्रियता र विकास निर्माणमा देखिएको परिणाम पनि उत्तिकै महत्वपूर्ण हुन्छन् ।

सांसद भुसालले सार्वजनिक गरेको सुविधासम्बन्धी प्रतिबद्धता र गाउँबस्तीमा मोटरसाइकलमार्फत पुग्ने कार्यशैलीले जनप्रतिनिधिको जीवनशैली र जिम्मेवारीबारे बहस सिर्जना गरेको छ । उनको यो अभ्यास आगामी दिनमा कति निरन्तर रहन्छ र जिल्लाका नागरिकका समस्या समाधानमा कस्तो परिणाम दिन्छ भन्ने कुराले यसको वास्तविक प्रभाव निर्धारण गर्नेछ ।