© 2026
१४ माघ २०८२, बुधबार
१४ माघ २०८२, बुधबार
म धेरै पढेर हराय ।।
तिमी आफन्तको साथ नपाएर हरायौ ।
म धेरैको साथ पाउँदा पाउँदै हराए ।।
तिमी बाटो बिर्सिएर हरायौ ।
म बाटो थाहा पाउँदा पाउँदै त्यही बाटो बाटै हराय ।।
तिमी धनको खोजिमा हरायौ ।
म जागिरको जञ्जिरमै हराए ।।
तिमी हिमाली एक गोर्खा जिल्लामा हरायौ ।
म हिमाल, पहाड, तराई ७७ जिल्लाबाटै हराए ।।
प्रकाश तिमीलाई त कसैले खोज्यो, देख्यो र भेट्टायो ।
मलाई त सबैले खोज्छ, देख्छ नजिक पर्छ तर भेट्टाउदैन ।।
चिन्ता नगर तिमी अन्जानमै हरायौ र पो भेटियौ ।
म त जानिजानि हराए, अनि अन्जान भए ।।
प्रकाश तिमी ३ करोड नेपालिको मनमा छौ अब हराउँदैनौ।
म पनि ३ करोडमै हराएको छु र पनि भेटिदैन ।।
तिमीलाई देखेर संसार रोएको छ ।
तर म संसारले देख्ला कि भनेर एक्लै रोएको छु ।।
तिमी बाध्यताले हरायौ म सहरमा रहरले ।
तिमी अव हराउँदैनौ, म हराएको छैन र पनि भेटिदैन ।।
प्रकाश तिमी धन्य रहेछौ ।
त्यसैले तिमी प्रका होइनौ किरण हौ ।।
रोसनी हौ नयाँ युगको सुरुवाती हौ ।
अन्त्यमा, तिमीलाई हेर्ने कथाले भेटायो ।
मलाइ आफ्नै कथाले हराइदियो ।।
© 2026
All rights reserved.
Design & Developed By:
